Мерапрыемства, што адбылося ў Гальшанскай сельскай бібліятэцы, было прымеркавана да падзеі надзвычай цікавай і неардынарнай – 610-годдзя з дня шлюбавання Соф’і Гальшанскай і караля Польшчы Ягайлы. Мажліва, хтосьці ўспрыняў такую акалічнасць несур’ёзна, аднак для жыхароў старажытнага мястэчка гэта чарговая нагода ўспомніць слаўнае імя сваёй зямлячкі, якая ў важкім суквецці са Святой Іўліяніяй, князем Гольшам, Паўлам Сапегам стала кветкай яркай і адметнай, вядомай далёка за межамі сваёй зямлі. Менавіта гэта беларуская жанчына з’яўляецца заснавальніцай роду Ягелонаў. Гэта яна падаравала польскаму народу двух сыноў-каралёў. Яе асоба і сёння, праз шэсць стагоддзяў, натхняе на творчасць паэтаў і пісьменнікаў. Пошукі звестак аб ёй не даюць спакою гісторыкам і краязнаўцам.
Добрая памяць засталася аб Соф’і Гальшанскай на роднай Гальшаншчыне. Яна ўвасоблена ў памятным знаку-камяні, што быў устаноўлены ў 2006 годзе падчас правядзення першай міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі пад назвай “Ягелоны: дынастыя, эпоха, спадчына”. Пачэснае месца адведзена каралеве Соф’і ў народным гісторыка-краязнаўчым музеі імя Эдуарда Корзуна ў мясцовай гімназіі. Тут праводзяцца разгорнутыя тэматычныя ўрокі, пазакласныя заняткі і экскурсіі і горда красуецца памятная манета, выпушчаная Нацыянальным банкам Беларусі да 600- годдзя з дня нараджэння Соф’і Гальшанскай.
Як адзначылі вядучыя літаратурнай гасцёўні: дырэктар Дома культуры Вольга Кузьміцкая і загадчыца бібліятэкі Лілія Рагінская, цяпер ужо традыцыйны фестываль “Гальшанскі замак” таксама праводзіцца ў гонар нашай зямлячкі. Адзін з іх нават называўся “Баль у Соф’і Гальшанскай.”
Шмат звестак аб Соф’і сабрана ў інфармацыйна-краязнаўчым цэнтры бібліятэкі. Вобраз Соф’і Гальшанскай падштурхнуў пісьменніка Анатоля Бутэвіча да напісання гістарычнага рамана “Каралева не здраджвала каралю”. Прэзентацыя кнігі ў мінулым годзе адбылася на радзіме каралевы, у Гальшанах. І сёння можна сказаць, што твор гэты на працягу года быў самым папулярным сярод гальшанскіх, ды і не толькі, чытачоў.
Работнікі мясцовага Дома культуры і бібліятэкі, якія сталі арганізатарамі гасцёўні, ўзялі на сябе смеласць і паводле аднаго з эпізодаў рамана падрыхтавалі невялічкі тэатралізаваны малюнак, які паказалі ўдзельнікі ўзорнага драматычнага лялечнага гуртка “Праменьчык”, што працуе ў клубнай установе.
Постаць Соф’і Гальшанскай прыцягвае ўвагу многіх творцаў. Пра яе жыццё распавядалі Ян Вісліцкі ў паэме “Пруская вайна”, Юзаф Крашэўскі ў сваім творы “Маці каралёў”, Янка Сіпакоў, Валянціна Паліканіна. Не пакінула раўнадушнымі гэта імя і нашых землякоў. Сярод іх Пётр Шакола, Валянціна Ліштван, Ядзвіга Чаплінская, Галіна Даўгашэй.
Супрацоўнікі раённай газеты ў гэтым годзе, яб’яўленым Годам кнігі, распачалі новы праект “Мой творчы радок у летапісе раёна”. Аб тым, як рэалізуецца ён на старонках “Ашмянскага весніка”, расказала намеснік галоўнага рэдактара Аліна Санюк, а яго ўдзельнікі Ядзвіга Чаплінская і Галіна Даўгашэй падарылі прысутным свае паэтычныя радкі, прысвечаныя Соф’і Гальшанскай і слаўнаму мястэчку Гальшаны.
Гісторыя згінула б, каб не было апантаных і неабыякавых людзей, якія абуджаюць памяць і папаўняюць нашы веды аб родным краі. Сярод іх значнае месца на гальшанскай зямлі займаюць Часлава Акулевіч, Валянціна Лабуніна, Яніна Корзун — прадаўжальніца грунтоўнай справы, распачатай мужам, краязнаўцам Эдуардам Корзунам. Яны таксама прынялі ўдзел у гасцёўні.
Ганарыцца, што працуе ў гэтым краі, і старшыня сельвыканкама Войцех Коўзан, які ў сваім выступленні адзначыў, што сваю дзейнасць распачаў з вывучэння слаўных старонак падведамаснай яму тэрыторыі. Першай кнігай-памочніцай для яго стала выданне Эдуарда Корзуна “Гальшаны”. Сёння кіраўнік сельсавета разам з жыхарамі аграгарадка стварае гісторыю сучаснасці.
Напрыканцы літаратурнай гасцёўні сваю творчасць падарылі гасцям удзельніцы вакальнай групы “Зараніцы” Гальшанскага Дома культуры.
Аліна Беліцкая.
Фота аўтара.


Чырвон-зялёны сцяг і Ягайла — гэта кашэрны ахтунг…
Хорошо ,что праздники отмечаются и историю помнят…. Только у кого-то с математикой слабо… Свадьба была в 1422 году….. 2012 — 1422 будет 590 , а не 610 . И кто это так высчитал….. А вообще молодцы….—
Предлагаю посетить страницуhttp://lauryn.blog.tut.by/golshanskoe-gorodishhe-2/sofya-golshanskaya/
Получается, что с дня рождения Софьи прошло 600 лет, а со дня венчания -610.И замуж она выходила в 10 лет!!!? Спасибо, Татьяна, за точные даты и подсчет.
Родилась Софья в 1405 , венчалась в 1422 г., умерла в 1461 г.