Шлях да шчасця
На гадзінніку – восем раніцы. Няспешным крокам я іду па адной са сталічных вуліц. Навокал – цыбатыя шматпавярховікі. Адчуваецца ажыўленасць: людзі спяшаюцца на працу, а дарога перагружана аўтамабілямі і грамадскім транспартам. Працягваю няспешным крокам шыбаваць па абраным маршруце. Прыгожа свецяцца вокны гарадскіх крамаў, сігналяць аўтамабілі, а ззаду хтосьці гучна размаўляе. Ад разнастайнасці гукаў і колераў […]
Продолжить чтение